علائم و نشانه‌های سرطان پوست

سرطان پوست معمولاً در بخش‌های در معرض آفتاب بروز می‌کند(+)٬ یعنی صورت، لب‌ها، گوش‌ها، گردن، دست‌ها و دیگر قسمت‌هایی که در معرض آفتاب هستند. البته این احتمال هم هست که سرطان پوست، در قسمت‌های دیگر بدن ظاهر شود٬ مثلاً در کف دست، فاصله بین انگشتان یا حتی اعضای تناسلی. احتمال سرطان پوست برای هر فردی با هر نوع پوستی، وجود دارد.

سرطان سلول‌های بنیادین پوست

علائم ناشی از سرطان پوست ممکن است به ناگهان یا به تدریج ظاهر شوند. شکل ظهور، بستگی به نوع سرطان دارد. این معمول‌ترین نوع سرطان پوست است و در عین حال، درمان آن از همه ساده‌تر است و کمتر از بقیه انواع سرطان، پخش می‌شود. سرطان سلول‌های پایه‌ای معمولاً به یکی از اشکال زیر ظهور می‌کنند:

یک برآمدگی مروارید مانند (Pearly) یا مومی (Waxy) که در روی صورت، گوش‌ها یا گردن ظاهر می‌شود. یک زخم (lesion) مسطح و به رنگ گوشت یا قهوه‌‌ای که روی سینه یا پشت ظاهر می‌شود.

سرطان سلول‌های فلسی
این نوع سرطان را در صورت تشخیص سریع به خوبی می‌توان تحت کنترل درآورد٬ ولی احتمال گسترش آن بیشتر از نوع قبلی است. معمولاً سرطان سلول‌های فلسی به یکی از اشکال زیر بروز می‌کنند:

1. یک برآمدگی قرمز روی صورت، لب‌ها، گوش‌ها، گردن، دست‌ها یا بازوها
2. زخمی مسطح با سطحی فلس مانند روی صورت، گوش، گردن، دست یا بازو

سرطان پوست چیست؟

سرطان پوست (رشد غیر طبیعی سلول‌های پوستی) معمولاً در بخش‌هایی از پوست ظاهر می‌شود که در معرض تابش اشعه خورشیدند٬ اما امکان ظهور آن در قسمت‌های دیگر بدن نیز وجود دارد.

سه نوع عمده سرطان پوست وجود دارد: سرطان سلول‌های باسال (بنیانی)، سرطان سلول‌های اسکواموس (فلسی) و ملانوم (تومور سیاه‌رنگ قشر عمیق پوست). دو نوع اول (بخصوص در صورت تشخیص سریع) قابل کنترل هستند٬ ولی نوع سوم یعنی ملانوم، خطرناک​ترین نوع سرطان پوست است. این نوع از سرطان روی سلول‌های عمیق پوست تأثیر می‌گذارد و احتمال زیادی دارد که به دیگر بافت‌ها نیز منتقل شود. توجه کنید که در سرطان نوع فلسی نیز ممکن است سلول‌های سرطانی به بافت‌های دیگر بدن منتقل شود.

هر سه نوع سرطان در حال رشد هستند٬ اما باید بدانیم که با جلوگیری یا کاهش تابش اشعه​ی فوق بنفش (UV) به پوست، می‌توان از اکثر سرطان‌های این بخش از بدن، پیشگیری کرد. همچنین بررسی تغییرات مشکوک پوست بسیار مهم است٬ چرا که اکثر سرطان‌های پوست را در صورت تشخیص سریع، می‌توان کنترل کرد.

منبع: مقدمه​ای بر سرطان پوست، ترجمه از جادی

چهار مرحله‌ی سرطان پروستات

4 مرحله از سرطان پروستات وجود دارد و پزشکان بایستی روی بیمارانشان بررسی و آزمایش کنند تا متوجه شوند که آنها در چه مرحله​ای قرار دارند.

این موضوع از این لحاظ اهمیت دارد که باید دانست بیماری در چه مرحله​ای قرار دارد تا تدابیر لازم را جهت پیکار با آن در نظر گرفت. برای بررسی اندازه تومور، غده​ی لنفاوی٬ ورم​ها و همچنین واگیردار شدن آن به سایر اندام​ها، مراحل زیر مورد استفاده قرار می‌گیرند:

مرحله 1
سرطان پروستات خیلی کوچک است و کاملاً در غده​ی پروستات قرار دارد. دکتر از روی آزمایش روده نمی​تواند چیزی را تشخیص دهد. آزمایشات تکمیلی لازم است تا مشخص شود که تومور وجود دارد. این از مراحل اولیه بیماری است و درمان می​تواند نتایج خوبی در بر داشته باشد.

مرحله 2
سرطان پروستات هنوز در غده پروستات قرار دارد، اما بزرگتر از قبل شده است، یک ورم سخت است که از طریق آزمایشات روده قابل تشخیص باشد. در این مرحله دکتر مشکوک می​شود که مشکل از کجاست. آزمایشات خون و سایر آزمایشات تکمیلی می‌توانند شک وی را مرتفع کنند.

مرحله 3
سرطان پروستات٬ پرده پروستات را پاره کرده است و ممکن است با بافت​های مجاور شامل باریکه مثانه یا کیسه​ی منی سرایت کرده باشد. شخص مبتلا ممکن است هنگام ادرار درد شدیدی را احساس کند. وی حالا بیماری را از طریق دردهای شدیدی که دارد، کاملاً حس می​کند و حتی ممکن است دچار کاهش وزن هم شود.

مرحله 4
سرطان پروستات به سایر اجزای بدن سرایت کرده است. معمولاً سرطان پروستات شباهت زیادی به شاخه​های استخوان​ها دارد و این از وقتی که سرطان خیلی کوچک است، شکل می​گیرد. وقتی که این موضوع اتفاق می​افتد، سرطان کامل شده است و پیکربندی آن تکمیل گردیده است. به عبارت دیگر سرطان در مرحله 4 است.

پیش​بینی سرطان پروستات فقط به سن و مرحله سرطان بستگی ندارد٬ بلکه وابستگی زیادی به وضعیت روحی فرد هم دارد. این مرحله، سرطان محدود به پروستات نیست و کلی شده است.

بسیاری از مردم می​پندارند که مبتلا شدن به سرطان، محکومیت به مرگ است. در حالی که اینطور نیست. تعداد کسانی که سرطان را دفع می​کنند خیلی بیشتر از آنهایی است که می​میرند. متأسفانه این​ها کسانی هستند که بیماری​شان را نمی​پذیرند و زندگیشان را بیشتر در معرض ریسک قرار می​دهند.

اکثر دکترها بر این باورند که بیمارانی که وضعیت روحی مثبتی دارند٬ خیلی بهتر از بیمارانی که افسرده می​شوند، سرطان خود را کنترل می​کنند. حتی برخی از دکترها فراتر می​اندیشند و می​گویند رویکرد خوشبینانه بیمار موجب می​گردد مکانیسم دفاعی بدن قویتر عمل کند٬ یعنی مثبت​اندیشی مقاومت بدن شما را در برابر بیماری افزایش می​دهد و شما شانس بیشتری در مواجه با بیماری خواهد داشت.

در نهایت، کسانی که به سرطان پروستات مبتلا هستند، مانند کسانی که فعال و خوشبین هستند٬ زندگی طولانی و سالمی خواهند داشت.

منبع: چهار مرحله سرطان پروستات، ترجمه از حدیثه حسینی​پور

علایم و نشانه‌های سرطان رحم

در قسمت نخست٬ مقدماتی از سرطان اندومتر رحم گفته شد. اکنون به علایم و نشانه‌های سرطان اندومتر پرداخته می‌شود:
سرطان اندومتر اغلب در طی چندین سال گسترش می‌یابد (در قیاس با بعضی دیگر از سرطان​ها که در طی چند ماه گسترش فزاینده می‌یابند). از اولین علایمی که می‌تواند در مراحل بسیار ابتدایی اتفاق افتد، بروز خونریزی​های واژینال غیرطبیعی است (واژینال؛ واژن: کانال تناسلی زنان که بین رحم و مدخل خروجی دستگاه تناسلی قرار می‌گیرد).
اکثر موارد سرطان اندومتر در زنانی رخ می‌دهد که در دوران پس از یائسگی هستند، یعنی زمانی که دوره‌ها و سیکل‌های قاعدگی‌ ( که در اصطلاح به آنها پریود period گویند) قطع شده‌اند. در نتیجه: خانمی که مدت​هاست خونریزی​هایش به دلیل یائسگی قطع شده، ناگهان با خونریزی غیرطبیعی مواجه می‌شود. البته درصد کمی از موارد ابتلای این سرطان در زنان زیر 40 سال دیده شده است.

بعضی از علایم و نشانه‌ها به قرار زیر هستند:

1- پریودهای طول‌کشیده شده، یا خونریزی بین دو پریود.
2- خونریزی​های مکرر و یا لکه‌بینی‌های مکرر بخصوص در سال​های پایانی منتهی به شروع یائسگی
3- هر نوع خونریزی در سالیان یائسگی
4- ترشحات واژن به رنگ​های سفید یا صورتی یا آبکی
5- دردهای لگنی٬ به خصوص در مراحل پیشرفته​ی بیماری
6- احساس درد در هنگام آمیزش جنسی
7- از دست دادن وزن

ندرتاً ممکن است سرطان اندومتر رحم به مراحل پیشرفته خود برسد٬ اما هیچکدام از این علایم را بروز ندهد.

منبع: علائم و نشانه​های سرطان رحم. ترجمه و ویرایش از مزیدی